Fatma Hassona: Τα Μάτια της Γάζας, Εκδόσεις Άγρα

από τη Θέμιδα Παναγιωτοπούλου

Μέχρι πριν λίγες μέρες έπαιζε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία ''Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα'', σε σκηνοθεσία της Ιρανής Sepideh Farsi, με πρωταγωνίστρια την ηρωίδα φωτογράφο και δημοσιογράφο Fatma Hassona, που πια δε ζει, καθώς την παραμονή της 16ης Απριλίου 2025, ο ισραηλινός στρατός ανατίναξε το σπίτι της στην Αλ-Τουφά, βορειοανατολικά της πόλης της Γάζας.

Η Sepideh Farsi, συγκέντρωσε το φωτογραφικό υλικό της αδικοχαμένης Fatma Hassona, καθώς και τις σκέψεις και τα ποιήματά της, καθ'όλη τη διάρκεια που η τελευταία βρισκόταν αποκλεισμένη στην πατρίδα της, και δημιουργήθηκε ένα βιβλίο ντοκουμέντο, με φωτογραφικό υλικό αδιάψευστο, όπως ήταν η επιθυμία της φωτογράφου-μάρτυρα. 

Μέσα από το περιεχόμενο του βιβλίου ντοκουμέντου, βλέπουμε τη Γάζα μέσα από τα μάτια της Fatma Hassona, η οποία γίνεται η ίδια τα μάτια της πόλης της. 

Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο του βιβλίου, στοιχείο που το καθιστά τόσο επιτακτικά επίκαιρο, είναι ότι η Fatma αποτυπώνει όσο πιο πολλά στοιχεία μπορεί από την πραγματικότητα που ζούσε όλον αυτό τον καιρό, αλλά σε τελική ανάλυση όλόκληρη τη ζωή της, γνωρίζοντας ότι θα τη σκοτώσουν, ότι είναι ζήτημα χρόνου. Επιδιώκει λοιπόν, να αφήσει πίσω της μια μαρτυρία, να μείνει κάτι από την ίδια και τους ανθρώπους τους δικούς της, την οικογένειά της αλλά και όλους τους Παλαιστίνιους. Να μην είναι τόσο μάταιη η παρουσία της στη γη...

Σύμφωνα με μαρτυρία των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, από τον Οκτώβριο του 2023, πάνω από διακόσιοι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στη Γάζα. Ο ισραηλινός στρατός επιδίδεται σε αυτήν την κατεχόμενη και κλειστή επικράτεια, σε μια σφαγή χωρίς προηγούμενο σε εύρος και διάρκεια. Μια σφαγή μπροστά στα μάτια του κόσμου: φωτογραφίες εκτελεσμένων δημοσιογράφων, σπαρακτικές κηδείες, άοκνες έρευνες για επιζώντες μέσα σε στοιβαγμένα συντρίμμια. Τις εικόνες αυτές η Fatma τις τραβούσε εκπροσωπώντας την καθημερινότητα των συναδέλφων της, που δεν υποχώρησαν μπροστά στα γρανάζια του θανάτου. 

Η Fatma έλεγε ''Η Γάζα μου με χρειάζεται'', και η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι τώρα που εκείνη δεν είναι πια εδώ, η Γάζα μας έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ...

Η Sepideh Farsi σημειώνει: Τώρα πλέον, η Fatma μόνο μέσω των φωτογραφιών της και των πίξελ της ταινίας μου, της δικής μας ταινίας, μπορεί να καταθέσει τη μαρτυρία της για τις οδύνες του λαού της. Σύντομα θα εμφανιστούν κι άλλοι Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιες κραδαίνοντας τις φωτογραφικές τους μηχανές σαν όπλα, όπως έλεγε συχνά η Fatma. Και πράγματι, οι φωτογραφίες της, είναι το όπλο της αλήθειας, των γεγονότων που καταγράφονται ανεξίτηλα μη μπορώντας να αμφισβητηθούν από καμία προπαγάνδα των ισχυρών.

Η Fatma Hassona, έγραψε:

''Δεν θέλω να είμαι απλώς μια σύντομη είδηση στην εφημερίδα,

ούτε ένας αριθμός στο τέλος μιας στήλης, θέλω έναν θάνατο που

θα τον καταλάβει ο κόσμος όλος, ένα στίγμα σχεδόν ανεξίτηλης

διάρκειας, μια εικόνα που δεν θα μπορεί να τη θάψει ο χρόνος.''

Σε ένα από τα κείμενα με τις σκέψεις της γράφει:

Βρίσκομαι στη στέγη του σπιτιού μου,

στον έκτο όροφο.

Τα αεροπλάνα πετούν από πάνω μου,

κι έχω πονοκέφαλο.

Εξαιτίας αυτού του θορύβου.

Αυτό ακούμε όλη την ώρα.

Αυτό είναι το μόνο που ακούμε σχεδόν όλη την ώρα.

Είναι πολύ δύσκολο!

Παρότι έχω πολύ λίγες ελπίδες να ζήσω τη ζωή που θέλω...

Έχω συνείδηση ότι πρέπει να συνεχίσω να καταγράφω

τα πάντα.

Να είμαι κομμάτι αυτής της ιστορίας.

Να είμαι εγώ!

Για να μπορέσω να διηγηθώ στα παιδιά μου

αυτά που έζησα, αυτά απ'τα οποία επέζησα!